1) آنقدر به پر و پایت پیچید
تا زیر دست و پایش محو شوی
این شگرد مارهای سیاه ست
که تن سفیدت را شطرنجی کنند
شبکه های حیات وحش
2)زمین! بخواب
زمستان دارد خسته می شود
از این همه لالایی
3) پرده پنجره را تحقیر می کرد
_تا کنار نکشم
هیچکس به تو توجهی نمی کند
و آنگاه که نیستم
چشم ها به روی تو بسته می شوند
تا زیبایی آفتاب را ببینند.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم فروردین ۱۳۹۰ ساعت توسط رضا مقدمی
|
تا من آبنبات زمان را لیس می زنم